|
“Duintasunaren
itzala” abestiaren letra 2007ko irailean idatzi zuen
Zuhaitz Errastik Frantziar Estatuko Moulins Yzeure espetxetik.
Abestian landutako hitzak, iluntasunari apologia
dira.
DUINTASUNAREN
ITZALA
Argitasuna bahitua dugunean
iluntasunera
kondenatzen gaituzte,
zapalkuntzaren gordintasunarekin
begiak
itxiko ditugulakoan.
Begiak
estali nahi badizkigute
itxi nahi ez ditugulako izango
da.
Iluntasuna aukeratzen dugu
duintasunaren itzala denean.
Hortzak
estutu ukabilak altxatzean. Etorkizuna gure ukabiletan da.
Iluntasunaren
bakardade hotzean
zuekin sentitzen gara babestuak.
Isolamendu
politikoaren aurrean
herria da iluntasunaren argia.
Ateak
giltzaz itxi dizkigutenean
borrokaz irekiko ditugu
bideak.
Zapalkuntza iluna garaitze bidean
borroka da
iluntasunaren argia.
Hortzak
estutu ukabilak altxatzean. Etorkizuna gure ukabiletan da.
Begiak
irekita jarraituko dugu
suzko izarren dizdirak
maiteminduta,
dagokigun argitasunaren bidean
iluntasunaren
argia sentitzen.
Boteretsuak
zaretela uste duzue
iluntasuna ilundu dezakezuelako.
Berriz
ere ahaztu zaizue ordea
guk dugula iluntasunaren argia.
Hortzak
estutu ukabilak altxatzean. Etorkizuna gure ukabiletan da.
Ezin
izan dute, ezin izango dute.
Duintasun dizdirak birizik dirau.
[atzera]
|
